In de Week gelegd, 24-26, 14-06-2026
Evolutie – Revolutie
Exodus 19,2-6a; Romeinen 5,6-11; Matteüs 9,36-10,8
In zijn werk: De actualiteit van het archaïsme verzet Gabriël van den Brink zich tegen de moedeloosheid van de moderne tijd. Hij constateert dat het moderne leven is losgezongen van de evolutie van de mensheid. Een revolutie van de ratio verbrak de band met de gelovige tradities. Die laatsten stelden ons juist in staat met tegenslagen en wanhoop om te gaan. Waar geloof een verrijkende ervaring kan bieden, put leven zonder haar ons uit. Dat concludeerde ook Lieke Marsman. Deze laatst overleden schrijfster werd opgevoed als atheïst. Juist in haar lijden ontdekte zij Gods zachte en krachtige aanwezigheid (ND 05-06-2026) en ontwaakte.
De perikoop uit Exodus vanmorgen, volgt op de verbazingwekkende uittocht van het volk uit Egypte en de victorie op de aanval van de Amalekieten. Zij slaan kamp op bij de berg Sinaï. Gevaar dreigt van alle kanten, de situatie in de woestijn oogt hopeloos. Dan gaat Mozes ‘de berg’ op, waar God hem aanspreekt: ‘Zeg tegen het volk, Ik heb u op arendsvleugelsgedragen en hier gebracht. Kies voor Mij en mijn verbond, dan zullen jullie van alle volken op bijzondere wijze mijn priesterlijk en heilig volk zijn.’ Hier klinkt niet de taal van de ratio, maar die van de hoop, een liefdesverklaring. Durf je het aan?
Afgetobd, als ‘schapen zonder herder’, waren ook de mensen die Jezus volgden, schrijft Matteüs. Waar zóveel mensen zoeken naar inspiratie en bemoediging, zijn er maar weinig mensen die hen voeden. Jezus wijst daarom twaalf werkers aan en stuurt hen op weg om wereldwijd te verkondigen dat het Rijk der Hemelen nabij is. Geneest zieken, wekt doden op, reinigt melaatsen en drijft duivels uit. Vraag daar niets voor, zegt hij. Want voor niets heb je ontvangen, voor niets moet je geven.
Na Jezus’ verrijzenis trekken de apostelen de wijde wereld in met de blijde boodschap dat God van de mens houdt. Jezus heeft door zijn lijden en sterven de wereld met God verzoend en ons gered voor het leven. Deze boodschap van hoop mogen wij meenemen op onze weg. Dan kun je overeind blijven wanneer je je in een dorre woestijn van moedeloosheid en ongeloof bevindt en dorst naar leven. In de woorden van Lieke Marsman: Doodgaan met hoop (…) is nog altijd beter dan hopeloos doorleven. Ook vandaag draagt God ons op Zijn adelaarsvleugels.
